En daar lig je dan.
Tussen de bosjes.
Te roepen naar je geliefde.

x91Brombeeeerx92.

x91Waar ben je dan?x92 En alles wat hij ziet is een omhoog gestoken been ergens tussen de struiken.

x91Hier, joehoeeee.x92

Ging ik me daar toch op mijn plaat zeg, tijdens ons avontuurlijke fietstochtje van gister :S!!

Heeft hij me eindelijk gevonden, komt hij met de meest stomme vraag die meestal bij ons allemaal opkomt: x91Wat doe je daar nou?x92

…nou ik was moe en ik dacht, ik ga er ff bij liggen….of eigenlijk ik ging hier bijna het pad af en dicht ipv snel rechts te sturen en flink op te trappen om even mijn voet neer te zetten, wat niet ging omdat er geen pad ofwel berm was…ja, 10 cm lager, maar dat kon ik niet zien door al die planten….blablabla…

Terwijl ik dat allemaal probeer uit te leggen (waarom probeer ik dat eigenlijk??) tast meneer zijn
zakken af.

x91Kan je me ff helpen? Deze takken hebben doorns of stekels of 'whatever', het doet in ieder geval harstikke zeer man!x92

x91Ik kan mijn mobiel niet vinden?x92

x91Je wat?x92

x91Mijn mobiel? Waar is mijn mobiel?x92

x91Weet ik veel, kan je me eerst niet uit deze stuiken hijsen?x92

x91x85.ik wilde een foto van je maken.x92

****

Nou weet ik dat hij helemaal blij is met zijn nieuwe iPhone, maar ben ik even blij dat IK die toevallig in mijn afgeritste (anders was die wellicht eruit gevlogen de berg af) fietstas had zitten! Thuis wilde hij dan toch wel even mijn verwondingen vastleggen….ok ok… Niet naar beneden scrollen dan als je een zwakke maag hebt: << uploaden pic lukt niet …komt door weblog migratie denk ik…..WEER een weblog migratie…zucht>>

En daar lig je dan.
Tussen de bosjes.
Te roepen naar je geliefde.

‘Brombeeeer’.

‘Waar ben je dan?’ En alles wat hij ziet is een omhoog gestoken been ergens tussen de struiken.

‘Hier, joehoeeee.’

Ging ik me daar toch op mijn plaat zeg, tijdens ons avontuurlijke fietstochtje van gister :S!!

Heeft hij me eindelijk gevonden, komt hij met de meest stomme vraag die meestal bij ons allemaal opkomt: ‘Wat doe je daar nou?’

…nou ik was moe en ik dacht, ik ga er ff bij liggen….of eigenlijk ik ging hier bijna het pad af en dicht ipv snel rechts te sturen en flink op te trappen om even mijn voet neer te zetten, wat niet ging omdat er geen pad ofwel berm was…ja, 10 cm lager, maar dat kon ik niet zien door al die planten….blablabla…

Terwijl ik dat allemaal probeer uit te leggen (waarom probeer ik dat eigenlijk??) tast meneer zijn
zakken af.

‘Kan je me ff helpen? Deze takken hebben doorns of stekels of 'whatever', het doet in ieder geval harstikke zeer man!’

‘Ik kan mijn mobiel niet vinden?’

‘Je wat?’

‘Mijn mobiel? Waar is mijn mobiel?’

‘Weet ik veel, kan je me eerst niet uit deze stuiken hijsen?’

‘….ik wilde een foto van je maken.’

****

Nou weet ik dat hij helemaal blij is met zijn nieuwe iPhone, maar ben ik even blij dat IK die toevallig in mijn afgeritste (anders was die wellicht eruit gevlogen de berg af) fietstas had zitten! Thuis wilde hij dan toch wel even mijn verwondingen vastleggen….ok ok… Niet naar beneden scrollen dan als je een zwakke maag hebt: << uploaden pic lukt niet …komt door weblog migratie denk ik…..WEER een weblog migratie…zucht>>

…..en dit is een kleine selectie uit vele foto's van onze italiaanse ministers die liever met hun Slate pielen dan werken….

'Do I have to say more?'

…..en dit is een kleine selectie uit vele foto's van onze italiaanse ministers die liever met hun Slate pielen dan werken….

'Do I have to say more?'

Zoooooooo…da's lang geleden!
Ik ben hier sinds maart niet meer geweest :S
En wederom is de schuld 'DRUKTE'.

Ja, Harrie, je zou kunnen zeggen dat ik alsnog ben opgepakt (Zie PrisonBreak logje…*smile*)

Maar ik heb alles, nou ja…bijna alles…de hoogtepunten opgeschreven in diverse logjes. Een stuk of 8 zijn het er geworden meen ik…..Hopelijk krijg ik nu geen kritiek dat ik te lang wegblijf en dan met te lange bloggen weer te voorschijn kom *hahaha* Dus speciaal voor Plato en Jan heb ik de lange blog in stukjes gehakt Goed?

Dag lieve logvriendjes!
Ik kom snel ook weer bij jullie langs….nu eerst even mijn RSI arm laten genezen na al dat getik

En verder?
Gaat het gewoon geweldig!
Ik ga dan wel snotverkouden de dag door. Ik snuit per dag een pakje vol.
Plus dat ik blauwe kont heb, een enorme schaafwond op mijn rechterbil en een pijnlijke rug omdat ik niet kan skeeleren.
Maar verder ga ik lekker druk bezig mijn dagen door

Skeelers te koop:
 
Hebben?
Ik doe het niet meer.

Weer OP naar Lissabon!
Ik was er al geweest. En vorige keer toen ik het moest organiseren had ik een Regatta (ofwel racen met zeilboten) geregeld. Deze keer deden we het rustiger aan met dit team (ander team, er moet ook gewerkt worden immers ) Lekker met zijn allen rondtouren op een oude vis boot.

 
De boot had een hele geschiedenis. Het was een oude boot. Zijn carriere was hij begonnen als visboot, vervolgens was het een zoutboot, weer daarna werd het een privé vakantie boot van iemand….en nu…nu wordt de boot gebruikt voor touristen en schoolactiviteiten. We werden betrokken bij de activiteiten op de boot. Hoe moesten de knopen worden gelegd, hoe moest het zeil worden gehesen, hoe moest de kompas worden gelezen….en ondertussen heerlijk vergezeld door een mooie heldere blauwe hemel met lekker zonnetje. Na 2 uur zo ongeveer rond de hebben gedopperd op de Tagus, stopte de boot even bij een strandje langs de kust alvorens terug te varen naar de haven. Een college dacht er geen twee kee over na en sprong in het water. OMG! Niemand deed het hem na. Het was ‘buiten’ dan wel 29 graden….het water was ‘maar’ rond de 15 graden……‘En? Hoe is het? Koud zeker?’ ‘Nee hoor, vergeleken met thuis is het heerlijk.’ (Hij komt uit Denemarken )

Na de zeilactiviteit zijn we heerlijk gaan eten.

 5Oceanos Restaurant Lissabon

En….oh ja….we waren daar om te vergaderen. Vervelend. Heel vervelend. Maar als de locatie zo mooi is als deze….aaaaaaaaaaaah, dan wordt het allemaal een stuk minder pijnlijk

  Grande Real Villa Italia Hotel

PS) Ook dit hotel heeft een hele historie…..wie heeft hier namelijk gewoond?
Il principe di Luglio ofwel l'ultimo Re d'Italia

 Souvenier

En toen ging Qliek weer op pad voor werk. En deze keer heb ik zelf alles verzorgd en geregeld. En mijn collega’s wilde ik wel eens een keer in een sexy streepjespak zien
En dat kon in Helsinki in het Best Western Katajanokka hotel. Een heel leuk en apart hotel. Tot 2005 was het een gevangenis (De historie staat op de webpagina van het hotel…leuk om te lezen). Vandaag zijn 3 cellen omgebouwd tot 1 mooie luxe hotelkamer, maar in de gangen en de diverse vertrekken kan je de historie van het gebouw nog goed achterhalen. In het restaurant Jailbird is nog steeds een isolatiecel te zien. Ook zijn er diverse oude celdeuren nog te zien. In de gangen zie je op sommige plekken ook nog de tralie deuren/hekken die werden gebruikt om de gangen af te sluiten.

Op onze weg door Zwitserland naar Duitsland gingen we ook even naar Heididorf.
Wist u dat Heidi een Porsch heeft?
Nee?

 
Nou dan weten jullie het nu.

Het gebied is prachtig. En we gaan zeker nog een keer terug.
Ik kijk er naar uit om de hele route te lopen die is uitgestippeld en ongeveer 2,5 uur duurt.
De route brengt je langs alle plaatsen waar Heidi kwam. Waar ze met Peter ging zitten als hij met zijn geitjes was. Waar ze met opa Berg uit ging rusten, uitkijkend over de Alpen. (Al deze plekken hadden namen en kwamen steeds terug in het verhaal….maar ik heb geen idee meer hoe het allemaal werd genoemd.)

Dit zijn de indrukken van het huisje en de omgeving daar direct omheen…
 
     
 

Tuurlijk…tis allemaal verzonnen (Deze plek blijkt gekozen te zijn omdat deze het beste kan laten zien hoe het leven van Heidi eruit zou hebben gezien als het een waar gebeurd verhaal was geweest). Maar tis wel leuk en het lijkt ook echt allemaal waar.

Niet verzonnen en gewoon wel waar: Opa Berg woont in mijn geboortedorp! (En dat is niet ergens bij de Alpen )

Ja ja echt. Ik heb het denk ik al eens verteld, maar even heel kort voor wie het niet weet.
Mijn pa had een winkel en toen ik op een dag een keer de winkel in kwam rennen…toen zag ik hem staan. Zomaar. In mijn pa’s winkeltje! Opa Berg!! Ik was als klein meisje helemaal onder de indruk natuurlijk. De man heet tot de dag van vandaag voor mijn nog gewoon ‘Opa Berg’